Herman Van Campenhout
Ik ben ...
Ik schrijf ...
Weet u ...
...Herman Van Campenhout, wereldberoemd in mijn dorp, Meise, en nog vijf straten daarbuiten. Het is misschien nuttig dat ik jullie het een en ander over mijzelf en mijn werk vertel.
Ik ben geboren in een tijd toen de dieren nog spraken, in 1943, in volle oorlogstijd, toen de Duitsers het hier voor het zeggen hadden. Ik denk dat mijn ouders het niet gemakkelijk hadden om mijn vijf oudere broers en mij voldoende te eten te geven, maar door hard te werken en zuinig te leven, zijn ze daar gelukkig in geslaagd. Na de oorlog hebben wij nog twee zussen bijgekregen.
Omdat mijn ouders vonden dat al hun kinderen zo lang mogelijk naar school moesten, heb ik in het college van Essen Grieks-Latijnse humaniora gevolgd. Later ben ik naar de lerarenopleiding in Sint-Thomas – Brussel getrokken om leraar Nederlands en Godsdienst te worden.
In 1973 heb ik de eerste schrijfkriebels gevoeld en publiceerde Averbode zijn eerste Vlaamse Filmpje. Maar lang ben ik daar niet mee doorgegaan. Ik had het te druk met mijn kinderen, mijn school en mijn huis en na drie Vlaamse Filmpjes vond ik het welletjes.
Pas in 1990 heb ik opnieuw de ‘drang’ gevoeld om te gaan schrijven. Tussen 1990 en 1993 zijn er zes Vlaamse Filmpjes van mij gepubliceerd. Ondertussen had ik voor de leerlingen van onze school de SEETO-reeks opgestart (SEETO : Sla Eens Een Tv-programma Over): elk trimester schreef ik een verhaal dat op school werd gekopieerd, ingebonden en aan de leerlingen uitgedeeld. Met één van die verhalen ‘Petr Ginz’ heb ik deelgenomen aan de Prijs Knokke-Heist. Die prijs heb ik niet gewonnen maar de toenmalige uitgever vond mijn verhaal wel goed en heeft het gepubliceerd. Sindsdien ben ik niet meer opgehouden met schrijven.
Na dertig jaar in het Vilvoordse onderwijs, als leraar en directeur van de Middenschool, werd het schrijven zo belangrijk voor mij dat ik met de school gestopt ben om voltijds schrijver te worden.
Als schrijver ben ik een laatbloeier. Mijn eerste boek verscheen toen ik Abraham al had gezien! Ik ben niet van plan ermee te stoppen voor ik dertig boeken op mijn naam heb.
En voor de supernieuwsgierigen onder jullie: ja, ik ben al 33 jaar gehuwd met Lut, wij hebben twee kinderen, Koen en Steven en drie kleinkinderen Jano, Jente en Lotte. En opa zijn vind ik zalig...
|